نانو در پزشکی 

نانوژلی با خاصیت ضد ویروسی

بازدیدها: ۲۲

فرایند ورود ویروس­ها به سلول میزبان یک فرایند پیچیده است. به بیان ساده، این فرایند شامل برهمکنش­های گذرای چندظرفیتی ویروس با گیرنده­های مختلف موجود در سطح سلول است. در بسیاری از ویروس­ها تماس اولیه ناشی از اتصال آنها به هپاران سولفات، یکی از پروتئوگلیکان­های سطح سلول، است. این اتصال سبب بروز آبشاری از وقایع شده و نهایتا منجر به ورود تمام ویروس به سلول می­شود. در سال­های اخیر توسعه آنتی­ویروس­ها برای غیرفعال کردن این مکانیزم افزایش یافته است. آنتی­ویروس­ها با پوشاندن سطح ویروس­ها و ایجاد اثر بازدارندگی از برهمکنش آنها با سلول­ جلوگیری و مانع از فعالیت ویروس­ها می­شوند.

در یکی از تحقیقاتی که اخیرا به شناسه ۱۰.۱۰۲۱/acsnano.8b01616 در مجله ACS Nano به چاپ رسیده است، بدین منظور نانوژل­هایی توسعه یافتند. نانوژل­های مذکور بر حسب زنجیره­های پلی گلیسرول سولفات، انعطاف­ متفاوتی دارند و به نوعی نسخه مشابه هپاران سولفات موجود در سطح سلول هستند. این نانوژل­های غیرسمی با گلیکوپروتئین­های ویروسی مختلف برهمکنش­های چند ظرفیتی داده و مانع فعالیت آنها می­شوند. همچنین در این مطالعه به کمک میکروسکوپ کنفوکال برهمکنش ویروس-نانوژل و همچنین اندوسیتوز آنها بواسطه کلاترین مشاهده گردید. با توجه به اینکه بسیاری از ویروس­ها از طریق موتیف­های هپاران سولفات با سلول­ها برهمکنش داده و وارد سلول می­شوند، لذا این نانوژل می­تواند با موفقیت به کار گرفته شود.

پست های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

0
آیا نیاز به راهنمایی دارید؟ با واتساپ گفتگو کنید